Najmniejsza odległość — sześciogodzinny performans Gizeli Mickiewicz

O wydarzeniu

Gizela Mickiewicz odlała na tę okazję serię rzeźb z wosku i przez sześć godzin pozwala im się spalać jak świeca — ubywać i zanikać dosłownie na oczach publiczności. Początek wydarzenia jest jedynym momentem, w którym można zobaczyć je w pełnej formie; potem ogląda się już sam proces. Tytuł wystawy opisuje bliskość od strony dystansu: jako jego nieustanne zmniejszanie, przy świadomości, że nigdy nie znika całkowicie. Rzeźby na wystawie powstają przez przyleganie — są odciskami miejsc i fragmentów ciała, najbliżej jak się da. Performatywne idą krok dalej: nie zapisują fragmentu rzeczywistości w materiale, tylko pozwalają upływowi czasu dziać się w samej materii.

Podłącz raz — potem pytasz swojego asystenta kiedy chcesz: „co ciekawego w Warszawie w ten weekend?”.